Lampa żarowa to nic innego jak zwykła znana z domu żarówka. Elementem świecącym w żarówce jest przewód, który rozgrzany do wysokiej temperatury w wyniku przepływu przez niego prądu świeci. Element ten nosi fachowo nazwę – żarnik. By żarnik pracował skutecznie oraz aby zbyt szybko się nie utleniał zostaje umieszczony w szklanej bańce w której panuje próżnia lub jest wypełniona gazami obojętnymi. Obecnie w żarówkach jako żarnik stosuje się wolfram, wcześniej zaraz po wynalezieniu jej przez Josepha Wilsona Swana materiałem na żarnik był grafit.

Znacznym plusem i chyba jedynym żarówki jest to, że światło emitowane jest bardzo zbliżone do światła słonecznego i dobrze oddaje barwy otoczenia, kolejny plus to równomierne świecenie bez efektu stroboskopowego. Widmo światła jest ciągłe, temperatura świecenia wynosi około 2700 stopki K.

Do wad należy przede wszystkim mała skuteczność, która mieści się w granicach od 8 do 18 lumenów na wat. Kolejna wada to niska trwałość żarówek tego typu.

Już w tej chwili powoli wycofuje się żarówki tego typu z użytku 5% energii jaka jest wykorzystywana na proces świecenia jest bardzo mała większość energii tracona jest w wyniku emisji ciepła. W użycie powoli wchodzą lampy fluorescencyjne i z diodami świecącymi.

Na opakowaniach zawsze są umieszczane parametru żarówki i jej sprawność.